مسئول نهاد نمايندگي ولي فقيه در بسيج دانشجويي استان گيلان:صلاح الگوي مصرف با برنامه ريزي دقيق و پايب

مسئول نهاد نمايندگي ولي فقيه در بسيج دانشجويي دانشگاه هاي استان گيلان گفت: اصلاح الگوي مصرف با برنامه ريزي دقيق و پايبند بودن به آن محقق مي شود.

حجت الاسلام بيگلري در گفت‌وگو با خبرنگار «شبكه خبر دانشجو» در رشت، اظهار داشت: با مراجعه به قرآن و احاطه يافتن به مفاهيم و مضامين قرآني مي توانيم بهترين دستورالعمل را براي درست مصرف كردن استخراج كنيم و به عنوان يك الگوي قرآني در راه اصلاح الگوي مصرف مورد استفاده قرار دهيم.

وي افزود: از آنجايي كه دانشگاه و دانشگاهيان الگوي جامعه هستند، بايد در اين زمينه فرهنگ سازي صورت گيرد و با استناد به قرآن كه كامل ترين منبع و مرجع براي درست مصرف كردن در تمامي ابعاد زندگي است، فرهنگ درست مصرف كردن را در مراكز دانشگاهي نهادينه كنيم.

حجت الاسلام بيگلري در پايان در مورد رعايت وقت در دانشگاه تاكيد و خاطرنشان كرد: در محيط دانشگاهي مهمترين چيز وقت است و بايد الگوي مصرف را در وقت نيز رعايت كرد؛ زيرا آنان كه وقت خود را به بطالت مي گذارنند به فرموده قرآن همواره بزرگترين ضرر كنندگان به شمار مي آيند.

امروز انقلاب اسلامي ايران نقطه اميد مسلمانان است

مسئول علمي بسيج دانشجويي دانشگاه‌هاي استان گيلان:

امروز انقلاب اسلامي ايران نقطه اميد مسلمانان است

مسئول علمي بسيج دانشجويي دانشگاه هاي استان گيلان تصريح كرد: امروز انقلاب اسلامي ايران به عنوان يك حكومت ديني موفق، خار چشم دشمنان اسلام و نقطه اميد مسلمانان و مستضعفان جهان است.

غلامرضا ملك عليپور در گفت‌وگو با خبرنگار «شبكه خبر دانشجو» در رشت، گفت: وعده الهي است كه اگر امتي براي دينش تلاش كند، خداوند نيز نور اميد را در دل آنان بيدار مي كند و گرايش بيداردلان را به پيوستن به اين جمع فراهم مي كند.

مسئول علمي بسيج دانشجويي استان گيلان افزود: با پيروزي انقلاب اسلامي و پس از تشكيل حكومت اسلامي مبتني بر مردسالاري ديني، موفقيت هاي زيادي در عرصه علمي، اقتصادي و ... به دست آمد و تلاش ايران براي ارائه درست رابطه بين دين و سياست با استفاده از ابزارهاي ديپلماتيك، مطبوعات و رسانه، سبب شد تا نيمه پنهان نگهداشته اسلام به نمايش گذاشته شود.

وي ادامه داد: از يك طرف شيطنت هاي غرب، مردم غرب را بيشتر تحريك به مطالعه اسلام كرد كه مگر اين اسلام چيست كه دولت هاي غربي اين همه در مقابل آن موضعگيري مي كنند و از طرف ديگر سياست خارجي موفق ايران در منطقه به نحوي است كه هر كجا انتخاباتي آزاد برگزار مي شود جمهوري اسلامي ايران برنده و آمريكا بازنده عرصه مي شود.

ملك عليپور با اشاره به مطالعه اسلام از سوي غربي ها در پي تبليغات منفي از اسلام ابراز داشت: خاصيت دين مبين اسلام نيز آنچنان است كه هر كس واقع بين باشد و بي غرض در مورد آن تحقيق و تفحص كند، بي شك عاشق و دلداده آن خواهد شد و مي توان گفت كه مهمترين دليل گرايش به اسلام خود اسلام و خداي اسلام است.

مسئول علمي بسيج دانشجويي استان گيلان در ادامه سخنان خود در پاسخ به فيلم اهانت آميز فتنه و علت دشمني با اسلام گفت: رهبري شخصيت مذهبي حضرت امام خميني(ره) در انقلاب اسلامي و عدم اتكا به شرق و غرب، پايه گذار توسعه مبتني بر ارزش هاي ديني در عرصه سياسي، اقتصادي و فرهنگي بود و الگوي مناسبي را در زمينه حكومت ديني به جهان مادي گرا ارائه كرد.

وي در بخش ديگري از سخنان خود گفت: غرب در مقابل موفقيت هاي جمهوري اسلامي و تشكيل كرسي هاي ايران در اكثر نقاط دنيا، در صدد شناخت رمز موفقيت هاي ايران در اسلام و انديشه هاي كفرستيز اسلامي است و شمشير مقابله را از روي بسته و همه جانبه به اسلام حمله ور شده است.

تحلیل دانشجویی

آن روي سكه

18 آذر مصادف است با سالروز معرفي عراق به عنوان مسئول و آغازگر جنگ از سوي سازمان ملل در سال 1370.  به همين خاطر بر آن شديم تا در تحليلي كوتاه دلايل صدور اين قطعنامه را كه بعد از حدود 3 سال از پايان جنگ ايران و عراق و همزمان با اشغال كويت توسط عراق ونيز حدود دو ماه قبل از حمله آمريكا به كويت براي آزادسازي آن انجام گرفته است را بررسي كنيم.

در ابتدا تعدادي از قطعنامه هاي صادر شده توسط شوراي امنيت در مورد جنگ ايران و عراق را به صورت اجمالي بررسي مي كنيم:                    

در نگاه نخست قطعنامه هاي شوراي امنيت كاملاً عادلانه و ناظر بر منافع درگير در دو طرف جنگ به نظر مي رسند اما زماني كه در كنار وقايعي كه پيش از هر يك از اين قطعنامه ها در جنگ حادث شده اند بررسي شوند غرض‌ورزي آنها آشكار مي شود.

شش روز پس از شروع جنگ در31 شهريور ماه سال 1359 شوراي امنيت نخستين قطعنامه را به شماره 479 و با نام بررسي وضعيت ميان ايران وعراق صادر كرد . در اين قطعنامه نه تنها به نقض صلح ، وقوع تجاوز و نقض تماميت ارضي ايران اشاره نشده و برقراري آتش بس يا بازگشت به مرزها را نخواست ، بلكه تنها خودداري از توسل بيشتر به زور را از دو طرف خواسته بود و در واقع بصورت آگاهانه از تجاوز و حمله عراق به ايران و تحميل جنگ چشم پوشيد.

شوراي امنيت پس از صدور نخستين قطعنامه به مدت طولاني    « 21 ماه و 15 روز » سكوت كرد اما در پي انجام عمليات هاي غرور آفرين ايران كه به شكست

 حصر آبادان و آزادي بستان و مناطق اشغالي غرب شوش و در نتيجه آزادي خرمشهر انجاميد بار ديگر سكوتش را شكست و با پيشنهاد اردن قطعنامه 514 را تصويب كرد كه در اين قطعنامه نگراني‌اش را از طولاني شدن جنگ و در خطر بودن صلح جهاني و كشته شدن انسان‌هاي بي‌گناه اعلام كرد و خواستار آتش‌بس سريع شد اما باز هم به حضور عراق در خاك ايران اشاره‌اي نكرد. در بند ديگري از اين قطعنامه از دولت هاي عضو سازمان ملل خواسته شده بود از هرگونه اقدامي در جهت تشديد جنگ خودداري كنند در حالي كه اعضاي دائم شوراي امنيت از حاميان اصلي دولت عراق و ادامه جنگ بودند كه در همين زمينه پروفسور كاستايگر انديشمند سوئدي در سال 1365 در سخنراني‌اي در واشنگتن به اين نكته اشاره مي كند كه عراق 60% تسليحاتش را از شوروي ، 20% از فرانسه و بقيه را از چين و ساير قدرتهاي بزرگ دريافت مي كند.

در قطعنامه 522 كه پس از عملياتهاي رمضان و مسلم‌بن‌عقيل كه ويژگي اين عملياتها عبور از مرز و با هدف تنبيه متجاوز بود. شورا ضمن تكرار برخي از بندهاي قطعنامه هاي پيشين  مجدداً بدون آنكه عراق را متجاوز بنامد ، خواهان عقب نشيني نيروهاي دو طرف شد.

در تاريخ 9 آبان 62  قطعنامه 540 صادر شد كه براي نخستين بار بر لزوم بررسي واقع بينانه علل آغاز جنگ اشاره شد و اين روند ادامه داشت تا اينكه پس از عمليات كربلاي 5  و در تاريخ 29 تيرماه 1366 قطعنامه  598 صادر شد كه تفاوت آن با قطع نامه هاي پيشين اين بود كه از حالت توصيه خارج شده و براي طرفين لازم الاجرا بود ، اما قويترين قطعنامه صادر شده بود كه در آن سعي شده بود تا ديدگاه‌ها و خواسته هاي ايران مورد توجه قرار گيرد .

پس از اين قطعنامه و تا پايان جنگ چندين قطعنامه ديگر نيز صادر شد اما در هيچكدام به آغاز‌گر اين جنگ اشاره‌اي نشد ، اما چنين عملكردي با توجه به تركيب دائم اعضاي شوراي امنيت ( امريكا ، انگليس ، شوروي ، چين و فرانسه ) قابل پيش بيني بود .

 بصورت كلي شوراي امنيت در طول 8  سال 17 قطعنامه صادر كرد اما نه در آنها اشاره‌اي به آغاز‌گر اين جنگ طولاني كرد و نه توجهي به جنايتهاي صدام نمود.

پايان يافتن جنگ ايران و عراق همزمان شد با بروز تشنج ميان عراق و كويت كه از دلايل آن مي توان به بدهي‌هاي بعد از جنگ و تلاشهاي صدام براي بازسازي و احياي اقتصاد نابود شده‌ي عراق اشاره كرد . صدام معتقد بود كه جنگ ايران و عراق باعث شده كه كويت از حمله قريب‌الوقوع ايرانيان در امان باشد و چون جنگ به سود كشور‌هاي عربي حوزه خليج فارس بوده است دول عربي بايد بدهي عراق را ببخشند ، اما كويت زير بار نرفت كه بدهي 30 ميليارد دلاري عراق را ببخشد و از طرفي راضي به كاهش توليد نفتش نشد تا بنا به خواسته صدام قيمت نفت افزايش يابد ، و در همين زمان بود كه صدام مخالفت خود را با خطوط مرزي عراق‌ -‌ كويت اعلام كرد و دليلش اين بود كه اين مرز‌بندي كه توسط دولت بريتانيا انجام گرفته است باعث جدايي عراق از دريا مي شود و سرانجام در تاريخ 29 مرداد 1369 صدام به كويت حمله كرد . اما اين حمله را مي توان به نوعي فريب‌خوردن عراق دانست زيرا پس از جنگ ايران و عراق  بسبب تسليحاتي كه كشورهاي مختلف به عراق داده بودند اين كشور‌ داراي توان متراكم و تهديد كننده اي بود كه كشور‌هاي عربستان و اسرائيل را مورد تهديد قرار مي داد .

به هر صورت صدام با اشغال كويت صاحب 20 درصد منابع نفت جهان شد ، اما  آمريكا كه در طول جنگ ايران ميلياردها دلار به صدام كمك كرده بود اين بار چون اشغال امير‌نشين كويت به نفعش نبود در بهمن سال 1370 با ائتلافي از نيروهاي سازمان ملل به كويت يورش برد و عراقي‌ها را بيرون راند . قابل توجه است كه در 8 ماه جنگ ميان عراق و كويت سازمان ملل متحد 13 قطعنامه صادر كرد و شايد معرفي عراق به عنوان آغازگر جنگ ايران و عراق در حدود 2 ماه قبل از حمله آمريكا به كويت را بتوان به نحوي همراه كردن افكار عمومي با اين هجوم دانست و در وافع برخورد شديد و قاطع شوراي امنيت در خصوص حمله عراق به كويت ميزان تأثير‌پذيري اين شورا از قدرت هاي بزرگ و منافع و مطامع آنها را بيش از پيش آشكار ساخت. ( كاري از  بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان)